vrijdag 14 februari 2014

Olympische Winterspelen

Ze zijn in volle gang, de Olympische Winterspelen in het bloedhete Sotsji. In de aanloop naar dit evenement heb ik al een beetje kunnen wennen aan het feit dat deze Spelen de duurste aller Winterspelen zijn. Sterker nog. Ze zijn duurder dan alle voorgaande edities bij elkaar. Dat ze worden gehouden op een locatie met een subtropisch klimaat is ook al geen nieuws meer. De langlaufers treden met korte mouwen aan en de sneeuw is ingevlogen van plekken waar het wél koud is. Dat de Russische president een homofoob is en het IOC zich niets aantrekt van mensenrechten is ook oud nieuws.

Althans, dat dacht ik totdat ik het dubbelrodelen zag.
 
Volgens mij is het dubbelrodelen speciaal voor deze spelen bedacht maar wordt aan Poetin verteld dat deze sport al sinds de oude Grieken wordt beoefend. Tijdens het dubbelrodelen liggen twee mannen plat op elkaar op een sleetje dat zich met een duizelingwekkende snelheid naar beneden werkt. Dubbelrodelen is niet de enige sport waarover ik me verbaas tijdens deze Spelen. Een variant op het rodelen is het skeleton. Bij de beoefening van deze sport ligt de atleet met zijn buik op een ieniemini-sleetje en knalt op deze manier met zijn kin vlak boven het ijs naar beneden. Zo lijkt elke skeletonrit, waarbij de atleet in goede gezondheid over de finish komt, op een mislukte zelfmoordpoging.

Het snowboard-onderdeel waarbij de heren en dames in veel te grote broeken de meest idiote  stunts uithalen (threetwentysixtybackflipturn) op een halfpipe van ijssneeuw, vind ik al even opmerkelijk. Bij dit onderdeel ga je kennelijk net zo lang door totdat je er een dwarslaesie of minstens een verbrijzelde knieschijf aan overhoudt. De een na de ander maakt een doodssmak om vervolgens op het jurybankje te gaan zitten en te wachten op de cijfers die ze kregen voor deze bijna-doodervaring.

Bij het ijsdansen voor koppels worden de vederlichte dames door hun bonkige, mannelijke danspartners zo ongeveer het stadion uitgeflikkerd en als het kunstschaatsen voor heren al niet aan het begin van de vorige eeuw op de Olympische agenda had gestaan, had ik ook hiervan gedacht dat het IOC op deze manier een lange neus wilde maken naar Poetin en co.

O ja, en er is ook nog curling. Dat is een soort jeu de boules voor blinden en slechtzienden. Het is alleen wel een beetje lastig omdat het op ijs is maar om dit probleem te tackelen proberen een aantal mensen zo hard over het ijs te bezemen dat het ijs er trager door wordt en de ‘puck on steroids’ er langzamer van gaat glijden. Dat zou natuurlijk niet nodig hoeven te zijn als je het gewoon buiten op de parkeerplaats zou doen maar dan is het weer geen wintersport.

En toch zijn de Spelen geslaagd. Nu al. Sterker nog. Ik zou er een dikke strik omheen doen en de Spelen afsluiten want mooier dan dat het nu is wordt het niet meer. Een paar dagen geleden won Stefan Groothuis goud op de 1000 meter. Groothuis werd meestal vierde maar veel, en veel erger dan dat was zijn depressie waarover hij openlijk vertelde in het programma ‘Recht uit het hart’ van de KRO. Voor iemand die uit dit diepste dal klimt en zich boven op de Olympus laat kronen met het goud kijk ik graag twee weken naar dubbelrodelen, skeleton, snowboarden, ijsdansen en zelfs, ja, zelfs naar curling.