Ramana? Wie of wat is dat ook alweer? Ramana. Maakte Dennis van der Geest daar geen reclame voor tijdens de voor hem zo feestelijk verlopen Olympische Spelen? Of is het de auto, speciaal voor vrouwen, die Iran aan het ontwikkelen is? Is het misschien de Braziliaanse superspits die Feyenoord wél uit het dal zou kunnen trekken maar die nooit kwam?
Een paar maanden geleden kon je er niet om heen en nu moet je bij de naam Ramana toch al weer een flink tijdje nadenken.
Om eerlijk te zijn was ik ook al een tijd niet meer met Ramana bezig en miste hem nauwelijks totdat ik hem vorige week zag zitten. Nou ja, zitten, zweven. Ramana is namelijk de winnaar van het populaire ‘Wie wordt de nieuwe Uri Geller?’, een SBS6 programma dat een paar maanden geleden wekelijks op de zaterdagavond miljoenen tv’s werd uitgekotst.
Ramana won de show en is de nieuwe Uri Geller. Gefeliciteerd nog. Dat betekent in zijn geval overigens wel wat meer dan het buigen van een lepel op afstand en heel eng uit muisachtige ogen kunnen loeren. Ramana kan ook zweven. Hij zet een stok naast zich neer en zweeft dan, in kleermakerszit, op ongeveer een meter boven de grond. Nou ja, zweven, hij beweegt niet dus eigenlijk is het een soort stilstaan in de lucht maar knap is het vast. Dat het een truc is weet iedereen maar hoe die truc werkt weet dan weer bijna niemand.
Goed, ik zag hem dus zweven. In het Amsterdamse Westerpark. Hij zweefde doodstil voor een tent waar je kan eten en drinken en kennelijk ook nog eens vermaakt wordt met live entertainment. Het was die dag bepaalt niet warm maar Ramana zweefde met onbloot bovenlichaam en in een lekkere wijde zwarte broek een meter boven het park terwijl een fotograaf foto’s van hem maakte ter promotie van zijn act in de tent op de achtergrond.
En toen gebeurde het voor mij meest bijzondere. Ramana begon een beetje om zich heen te koekeloeren. Alle magie van zijn zweefact was verdwenen want de magiër begon een beetje tabak te krijgen van het feit dat het allemaal wel wat lang duurde. Zoals ik al zei was het niet warm en zag je hem al zwevend een voorzichtige longontsteking oplopen. Maar veel meer dan wat geïrriteerd om zich heen kijken kon de blauwogige tovenaar niet want hij moest stil blijven zitten om de magie van zijn act niet te doorbreken.
Na een paar minuten had ik het wel gezien en meende zelf door te hebben hoe het werkt. Ik fietste door naar een koffieafspraak in een café dat uitzicht bleek te hebben op de zwevende Ramana. De man heeft nog minstens twintig minuten kou geleden en kwaad om zich heen gekeken voordat de fotograaf het kennelijk welletjes vond en Ramana het gevecht met de zwaartekracht (en de kou!) mocht opgeven.
Dat gebeurde overigens buiten het oog van het publiek. Nou ja, publiek… Als een man die zijn hond uitlaat even blijft staan kijken terwijl zijn hond een interessant geurspoor volgt en dat dan publiek noemt, kan je inderdaad spreken van publiek. Om Ramana heen werd een doek gehouden waardoor hij ongezien uit zijn inmiddels benarde positie kon komen en zijn beide magische voeten weer op het koude asfalt kon zetten.
Conimex! Het schiet me ineens te binnen. Conimex, daar maakte Dennis van der Geest reclame voor tijdens de Olympische spelen. Ook nadat hij allang was uitgeschakeld en helemaal geen Conimexgerechten meer kon klaarmaken. Hoe zou het eigenlijk met Dennis gaan? Zou hij inmiddels ook weer met beiden benen op de grond staan? Ik betwijfel het.
