maandag 14 juni 2010

Vuvuzela

Eerlijk is eerlijk. Ik ben geen fan van de vuvuzela, de toeter wiens geluid als een bijenzwerm door de stadions in Zuid-Afrika trekt op dit moment.
Bij de NOS gaat men proberen het achtergrondgeluid wat te dempen zodat het bijengezoem afneemt tot het volume van een handjevol muggen. Er schijnt ongelooflijk veel over te worden geklaagd bij de omroep.
Ook in Zuid-Afrika is de kritiek inmiddels doorgedrongen en de voorzitter van het organiserend comité, Danny Jordaan, gaat nu kijken of er een verbod op kan komen.
De voetbalcultuur van het gastland wordt hiermee de nek omgedraaid en de identiteit van het Zuid-Afrikaanse voetbal wordt zo weggenomen. De vuvuzela hoort bij Afrika zoals de man met de bos wortels op zijn hoofd bij Nederland hoort en de samba bij Brazilië. Zoals bier bij Engeland hoort en eindeloos verdedigen bij Italië. Daar kan je fan van zijn of niet maar ik vind het veel te ver gaan om te toeschouwers daar, die zo trots zijn op de organisatie van het WK in hun land en op hun continent, hun luidruchtige symbool, hun vuvuzela te ontnemen. Op deze manier blijven we, weliswaar op micro-micro niveau Afrika nog steeds onze wil opleggen.
Trouwens, de commercie hier in Nederland heeft maar al te handig gebruik gemaakt van de Afrikaanse toeter want meer dan eens word ik opgeschrikt door het lawaai ervan.
Ik zeg, even doorbijten. Laat de Afrikanen op hun manier genieten van het mooiste toernooi van de wereld en laat ze trots zijn op de organisatie ervan.
Over vier jaar is het WK in Brazilië. Dan kunnen we weer vrolijk aan de samba!