Op de glasbak om de hoek, waar ik met enige regelmaat groen gekleurde flessen in werp, staat de tekst 'Kut je moeder'.
Nu is er mij geen taal bekend waarin 'Kut je moeder' eigenlijk glasbak betekent. Waarschijnlijk wordt er met de tekst dan ook niets anders bedoeld dan wat er staat: 'Kut je moeder'.
Maar daarmee schiet ik niets op. Want wie zet zoiets erop? En waarom? Is het een vete tussen twee pubers die wordt uitgevochten middels de diverse glasbakken in de stad?
Op msn wordt de laatste stand van zaken doorgenomen in de onderlinge ruzie.
Twan zegt: Igor, Igor, ha ha, ik heb lekker 'Kut je moeder' op een glasbak geschreven!
Igor zegt: Oh, okay.
Waarop Igor zijn spuitbus ten hand neemt en een ongeschonden glasbak gaat zoeken om een minstens zo pijnlijke verwijzing naar de moeder van Twan te maken.
Zoiets.
De zin is niets meer dan een holle frase. Ik, als achteloze passant en gebruiker van de glasbak, heb geen idee wie er mee bedoeld wordt. Bovendien, en dat steekt toch ook wel een beetje, is het krom Nederlands. Grammaticaal is 'Kut je moeder' slecht uit te leggen. Je hebt geen idee wie er mee aangeduid wordt en of het eigenlijk wel over een moeder gaat.
Op zich heb ik niets tegen een fijne beschildering van de gele bakken met bruine roestvlekken maar iets meer duidelijkheid met betrekking tot de boodschap die deze woordkunstenaars over willen brengen zou ik wel op prijs stellen.
