Al een paar dagen ben ik bezig met Michael Collins. Niet met Neil 'Een kleine stap voor de mens, een grote sprong voor de menselijkheid' Armstrong en ook niet met Buzz Aldrin. Nee, met Michael Collins. Die was er namelijk ook bij. Veertig jaar en een dag geleden hoog boven onze hoofden bij het oppervlak van de maan. Neil en Buzz mochten uitstappen. Michael Collins niet. Iemand moest die capsule vliegend houden want een beetje inparkeren op de maan, zelfs als er geen andere auto in de buurt is, zat er niet in.
Natuurlijk kan ik uitzoeken waarom Michael Collins niet op het maanoppervlak mocht wandelen maar de fantasie wint het van de feiten in deze. Had hij verloren met strootje trekken? Of met het verzinnen van de beste openingszin?
Neil: It's a small step for men, a giant leap for mankind
Buzz: This brings life in a total new perspective that will end up in worldpeace
Michael: Mummy, I am on the moon!
Jammer voor Michael, de zinnen van Neil en Buzz lagen iets beter bij het publiek. Overigens zou Aldrin als eerste gaan maar bleek Armstrong meer te lijken op de gemiddelde Amerikaan en mocht hij daarom de eerste stappen zetten.
Het zou ook kunnen zijn dat ze eigenlijk alle drie zouden gaan. Eerst Neil, dan Buzz en tenslotte Michael. Maar op het moment dat Buzz de capsule inkomt en Michael het beste wenst komt er vanuit Houston bericht dat de Apollo 11 terug moet naar de aarde.
Michael (vergeefs sputterend tegen Ground Control): Jongens alsjeblieft. Ik ben er nu zo dicht bij!
Ground Control: Michael, je valt de hele tijd weg. Sta je in een tunnel?
Ach de realiteit zal ongetwijfeld minder spannend zijn. Waarschijnlijk wist hij bij de start al dat hij nooit de man op de maan zou worden. Niet de eerste, niet de tweede, helemaal nooit niet. Daarom is Michael Collins nog meer een held dan zijn collega-astronauten want als je zo dicht bij de maan bent en even niet uitstapt, wetende dat men jou zal vergeten en de overige twee voor altijd helden van een natie en van een tijdperk blijven, dat is pas klasse. Klasse van een buitenaardse grootsheid.
ps: bij Neil Armstrong was het ook niet altijd even spontaan...
Neil Armstrong rehearsing famous quote
