Ik moet beginnen met een mea culpa. Met een mea maxima
culpa. In deze blog http://windinderug.blogspot.nl/2012/07/sterren-springen.html van juli vorig jaar geef ik nogal scherp af op een
nieuw tv-format waarbij sterren van de duikplank afspringen. Mijn cynische en
sarcastische toon zijn inmiddels ingehaald door de realiteit. Gisteren begon
SBS6 met een vervolg op het springen; het schansspringen. En daar waar ik in
juli nog fulmineerde tegen dit soort programma’s ben ik nu helemaal om. Sterker
nog, ik vind dat er meer programma’s moeten komen waarbij zelfbenoemde sterren
tussen leven en dood zweven. In mijn blog van juli 2012 bedacht ik nog wat
quasi-grappige, op Ter Land, ter zee en in de lucht gebaseerde,
programmatitels, maar nu ben ik bloedserieus. Het lijkt me een fantastisch idee
om meer van dit soort programma’s te creëren waarin er een gerede kans bestaat
dat een of meerdere sterren ons kunnen ontvallen. De emmer met sterren in
Nederland zit inmiddels zo bomvol dat het tijd wordt voor wat meer ruimte. En
dat gaat in het geval van een emmer alleen als er een aantal sterren over de
rand kukelen.
Wat te denken van een programma als ‘Sterren automutileren’?
Er is een goede kans dat er genoeg Nederlandse sterren zijn die niet weten wat
het inhoudt, het automutileren, dus die zeggen al ‘ja’ bij het idee dat ze weer
eens op de buis mogen verschijnen.
Sterren als Geert Hoes, Kelly en Jody Bernal bewerken zichzelf
net zo lang met een bot aardappelmesje tot een van hen het loodje legt. De
winnaar, degene die het langst blijft zitten, mag meedoen aan een ander sterrenformat!
Bijvoorbeeld ‘Sterren eten punaises’. Patty Brard, Patricia
Paay en Tatjana Simic werken alle drie een bierglas vol met punaises weg. Als
dit niet zorgt voor een eeuwige verwijdering uit het Nederlandse
sterrenlandschap is er altijd nog het bijkomend voordeel dat ze in ieder geval
nooit meer zullen zingen.
Of een programma als ‘Sterren slaan’, waarin Emile
Ratelband, Dean Saunders en Sita net zo lang door jongeren worden geschopt en
geslagen tot ze omvallen en niet meer opstaan. Ook dit heeft een bijkomend
voordeel namelijk dat de jeugd z’n agressie kwijt kan op de sterren en niet
meer op een onschuldige passant in bijvoorbeeld het centrum van Eindhoven.
‘Sterren schieten’, ook al zo’n briljant idee. En dan op
locatie in Volendam. Half Volendam is inmiddels een ster dus door juist te
mikken kan er in een klap een heleboel ruimte vrij komen in de sterrenemmer.
Voor de echte hardleerse sterren is het format
‘Sterren eten elkaar’ een uitkomst. Robert Schoemacher, Koert-Jan de
Bruijn en Mari van de Ven eten gewoon elkaar op. Weer drie sterren minder.
SBS6 kan zo nog jaren door. Het lelijke eendje van de
Nederlandse televisie neemt zo de nobele taak op zich om het medialandschap eens even goed op te schonen. De man die het allemaal aan elkaar praat, Gerard
Joling, wil ik wel graag bewaren voor dit soort programma’s. Natuurlijk, een hol
format als ‘Sterren waterboarden Gerard Joling’ kan wel maar verder is het van
belang dat hem niets overkomt. Er moet namelijk iemand zijn die bovenstaande bagger
aan elkaar wil gieren.
