donderdag 20 december 2012

Raw Hide

Het Atkinsdieet kende ik al langer. Van naam hoor. Niet uit de praktijk. Sinds maandag kwam daar het Watkinsdieet nog eens bovenop. De basis van dit dieet bestaat uit het drinken en eten van alles dat op modder lijkt. Op het moment dat je denkt ‘gadverdamme, dan nog liever op de grond liggen terwijl Patty Brard van drie meter hoogte zich met haar volle gewicht op me laat vallen’ is het een op en top gezond goedje dat je naar binnen zit te werken. Het Watkinsdieet is niet bedacht door de naamgever zelf maar door zijn moeder.

Francis Kenter en haar zoon Tom Watkins waren afgelopen maandag te zien in de documentaire ‘Rauwer’. Francis en Tom eten alles rauw. Waarom? Omdat je van al het andere kanker krijgt. Heel simpel eigenlijk. Voedsel met een hard randje? Kanker. Vlees? Kanker. Brood? Oei, sorry, ook kanker. De hond van Francis deelt ook in het dieet. Niet als rauw stuk vlees (want vlees van de hond van Francis is…, nou ja vul maar in) maar ook de hond is op dieet. Op het moment dat de hond een oorontsteking heeft krijgt hij niks te vreten. Want dan kan zijn lichaam zich op de ontsteking richten in plaats van op het eten. Francis weet zelf ook wel raad met haar eigen ontstekingen. Een uit Amerika ingevlogen goeroe presenteert namelijk als feit dat de pijn van een ontsteking verdwijnt als je anderhalf uur op blote voeten op het gras loopt. Hiermee draagt hij meteen de oplossing aan voor de blessures van Arjen Robben. Gewoon 90 minuten lang op blote voeten voetballen en er is geen vuiltje meer aan de lucht. De goeroe was zo overtuigd van zichzelf dat hij zich maar eens moet wijsmaken dat hij kan vliegen. Van een hoog gebouw. Ben benieuwd! Na een veilige landing eet ik de rest van mijn leven ook alleen nog maar rauw. Beloofd!

Tom Watkins is nu ondergedoken omdat zijn moeder, de funghifundamentalist, hem weigert naar school te sturen. Want op school zou Tom worden gepest. Jammer genoeg is pesten geen ontsteking anders zou de pijn verdwijnen door gewoon even een tijdje op je blote voeten door de zandbak te struinen.  Ondergedoken zitten en rauw moeten eten.  Tom is in ieder geval niet de eerste die dit overkomt. Wel ómdat hij rauw eet. En dat allemaal omdat hij een malle manipulatieve mama heeft. Helemaal gestoord is ze trouwens ook weer niet. Ze draagt bijvoorbeeld wel kleren. En dat is maar goed ook want anders zou je dwars door haar heen kijken. Ik vind het maar een akelige gedachte om in een volle tram tot de conclusie te komen dat je tegen een naakte en doorzichtige tomatentroela aan staat te schuren.

Over drie jaar is Tom achttien jaar en 1 meter 62. Hij heeft namelijk een groeistoornis en vertoont dezelfde symptomen als een ondervoed kind in Afrika. Volgens zijn moeder is het normaal dat hij een groeiachterstand heeft omdat wij alleen maar langer worden door het eten van groeihormonen in bijvoorbeeld vlees. Dat verklaart vast ook waarom vegetariërs gemiddeld maar 1 meter 65 lang zijn… En alle niet-vegetariërs met hun hoofd in de wolken lopen. De oplossing voor Tom’s groei- en ondervoedingsprobleem heet zaad. Tom eet meer zaad dan een volwassen man in zijn leven produceert. Zaadjes op de sla. Zaadjes op het fruit. Zaadjes op de zaadjes. Gelukkig kan hij over drie jaar met zijn geringe lengte wel makkelijk onder de vleugels van zijn moeder weg duiken. Tot die tijd viert Francis het leven dat ze leidt samen met haar zoon Tom. En om dat te vieren pelt ze nog maar eens een mandarijntje weg. Net als na de rechtszaak waaruit bleek dat Tom niet per direct uit huis zou worden geplaatst. Francis was opgelucht en had voor deze feestelijke gelegenheid een zak mandarijnen meegenomen.  Tom hoefde geen mandarijn. De raadsman ook niet. Francis at zoals ze in het leven staat; helemaal alleen.