Heel veel dieren

Met dank aan Skype zie ik de kinderen van mijn zus, die in Parijs wonen, gelukkig een aantal keer per week. De laatste tijd wil de tweeling van bijna drie weten wat ik ga eten. Nee, ze willen het niet weten, ze willen het zien. En dus houd ik tomaten, komkommer, pasta en hagelslag voor de lens van de camera en laat hen raden wat het is. Vorige week waren we weer op deze manier met elkaar aan het bellen toen bleek dat mijn zus de rouwkaart van E. nog niet had ontvangen. Ik liet haar de voorkant van de kaart zien die bestond uit een prachtige fotocollage die voor de 53e verjaardag van E. door zijn vrienden was samengesteld. De Eifeltoren, de Sagrada Familia en dieren. Heel veel dieren. Mijn neefje en nichtje zaten gefascineerd te kijken naar de talloze dieren op de kleurrijke kaart. Een voor een gingen we ze af. Vlinder, neushoorn, olifant, giraffe, vogel, zebra. Later die dag sprak mijn moeder ook via Skype met mijn zus. Mijn neefje en nichtje lieten weten dat ze wisten wat ik ging eten. ‘Wat dan?’, vroeg mijn moeder. ‘Heel veel dieren’, was het antwoord.