In de keurig bij de kleur van het papier uitgekozen jurk,
laat Oprah Armstrong leeglopen als een fietsband die over een paar kapot
geslagen ampullen met doping is gereden. Of Lance ook een bedrieger was. Hij
vond van niet. Voor de zekerheid had hij in het woordenboek de definitie van
het woord ‘bedriegen’ maar even opgezocht. Waarschijnlijk had hij daarna het
boek weer dicht geklapt wat een gemiste kans is want beter had hij ook de
definities kunnen opzoeken van ‘manipulatief’, ‘bipolaire stoornis’ en ‘bescheiden’. Zo maar wat woorden en termen die
de man wellicht wat inzicht zouden kunnen geven.
Het rapport van de USADA noemde de ploeg rondom Lance
Armstrong de meest geavanceerde dopingmachine aller tijden. Nou, daar dacht hij
zelf anders over. Want wat te denken van
de Oost-Duitsers in de jaren 80? Toen wonnen vrouwen met baarden en
mannen met complete vachten op allerlei sportdisciplines. Misschien heeft hij
daar wel gelijk. Misschien ook scheert hij zich gewoon heel goed.
Een van de door Armstrong in het verleden aangevallen
personen is Betsy Andreu, de vrouw van oud-prof en ploeggenoot van Armstrong,
Frankie Andreu. Ja, hij had haar een gek genoemd. Ja, hij had haar een trut
genoemd. Maar nee, nee, nee, hij had niet gezegd dat ze dik was. Dat wilde de
kampioen wel even zeggen. Even een puntje maken in zijn eigen voordeel. Zeven
keer de Tour winnen als een reizende apotheek op een fiets? Prima. Mensen
bedreigen en aanklagen die de waarheid spreken? Ook prima. Maar tegen Betsy
Andreu zeggen dat ze dik is, nee, dat ging hem te ver.
Ook gaf hij aan altijd het gevoel te hebben gehad met
zijn rug tegen een muur te staan. Hij was, in zijn eigen woorden,
hierdoor een vechter geworden. De muur achter Armstrong is nu weggevallen met
een donderend geraas. Het biedt zicht op de toekomst en als je maar met een
weidse blik durft te kijken zie je Armstrong niet eens meer staan.