De Bubbel

Vanaf aanstaande dinsdag laat ik mijzelf vijf dagen vrijwillig opsluiten in De Bubbel. Geen echte natuurlijk. Dat kan niet. De Bubbel is een landhuis ergens in den lande waar ik samen met twee anderen vijf lange dagen verstoken ben van het nieuws. Er is geen toegang tot de actualiteit in welke vorm dan ook. Tenzij er op het terrein waar De Bubbel staat natuurlijk een vliegtuig crasht of een ander nieuwsfeit plaatsvindt maar het feit dat De Bubbel in de buurt van Lisse staat maakt dit risico aanmerkelijk kleiner.
Oorspronkelijk is het een Israëlisch programmaformat wat daar geweldig aanslaat. Geen wonder. De dag dat er niet iets naars gebeurd in het Beloofde Land is het pas echt nieuws.
Wat te doen in vijf nieuwsloze dagen? We hebben geen toegang tot het nieuws maar ook niet tot datgene wat ons eventueel op de hoogte kan doen brengen van het wel een wee in de wereld. Geen tv, geen radio, geen mobiel, geen e-mail, geen internet; helemaal niets.
Dat wordt dus lezen. En lezen. En ik denk lezen. Niet zomaar iets lezen. Nee. Boeken. Want ook kranten en tijdschriften zijn uit den boze.
Lezen en schrijven. Ik ga proberen in De Bubbel het kinderboek af te schrijven waar ik jaren geleden mee ben begonnen. Moet lukken. Tijd genoeg.
Toen ik net tijdens mijn wekelijkse badmintonavond zei dat ik er volgende week niet was vanwege mijn aanwezigheid in De Bubbel antwoordde een zwetende man dat aan dat programma toch alleen maar BN'ers mee doen. Ik bleef even stil. Hij had gelijk. Nou ja, bijna gelijk. BN'ers en ik dus.