Heerlijk mondig publiek.
Dat bleek wel toen de act na mij opkwam en ik vanuit de zaal hoorde: ’T is nu al leuker dan de vorige…’
Op het podium waar ik mijn peentjes zweette staan normaal bandjes te spelen. Dat werd duidelijk uit de subtiele en sympathieke teksten die her en der op de muur stonden geschreven.
Teksten als: ‘De drummer van Iron Maiden heeft geen neus’.
Maar het kan nog mooier want qua poëzie werd deze frase nog overtroffen door de kreet: ‘ Bonje Kolonje by Fred au de Toilet’.
Prachtig.
Tranentrekkend wordt het pas met de zin: ‘Oma gaat naar de disco, Jopie is Goed!’
Verder stond er minstens driehonderd keer het woord ‘neuken’ of een grammaticale vervoeging daarvan. Om het een en ander met beelden te onderbouwen waren er een kleine zestig fallussen getekend.
Hoe verder dit schrijven vordert hoe dichterbij het moment komt dat ik, door de zaal met licht beschonken gasten, het pand ga verlaten. Ik hoop dat ik ze alle achttien van me af kan houden.
En dan, om de filosoof Gordon te citeren, met gillende banden naar huis!
